CIEKAWE PUNKTY:

• Dwór Franciszków
• Rezerwat Śliże
• Pozostałości cmentarzyka żydowskiego
• Kościół neogotycki pw. Św. Stanisława Biskupa w Postoliskach

Wacław Sieroszewski od 1934 roku jest honorowym obywatelem miasta Tłuszcz.
„Urodziłem się w sierpniu roku 1859 (według metryki chrztu 1858) we wsi Wólce Kozłowskiej, w parafi i Postolin (Postoliska). Majątek nasz przylegał do świeżo przeprowadzonej petersburskiej kolei żelaznej; z okien naszego dworu widać było dachy stacji Tłuszcz”.
W. Sieroszewski „Pamiętniki i Wspomnienia”.
Wycieczkę rozpoczynamy z placu przy dworcu PKP w Tłuszczu. Kierujemy się w prawo, w ulicę Warszawską. Po około 600 mskręcamy znowu w prawo na przejazd kolejowy (to tory dawnej koleiWarszawsko-Petersburskiej, oddanej do użytku 18 maja 1862 r.), zaprzejazdem raz jeszcze zjeżdżamy w prawo. Jedziemy ulicą WacławaSieroszewskiego, która przebiega przez dawne ziemie wchodzącew skład majątku Wólka Kozłowska, należącego do Sieroszewskich.Po ok. 3 km dojeżdżamy do skrzyżowania z drogą 636. Za sklepem,po prawej stronie, za drzewami pozostałymi po dawnym parku, stałdwór Sieroszewskich (1). W nim 24 sierpnia 1858 r. przyszedł na światWacław Sieroszewski. Do dziś zachował się jedynie staw i kilka starychklonów i lip. Tam też znajduje się gruz po budynku gospodarczym(lamus), który został zburzony w 2011 r. Trzymano w nim m.in.,narzędzia gospodarcze i sezonowo niepotrzebne sprzęty, stały tamduże kadzie na spirytus (opis w pamiętniku W. Sieroszewskiego),a w czasie II wojny światowej podobno był tam schron. Po upadkuPowstania Styczniowego, w którym brał udział Leopold Sieroszewski -ojciec pisarza, w stawie została utopiona broń. Dwór przetrwał wojnęi po reformie rolnej został rozgrabiony przez okolicznych chłopów. W okolicy lęgnie się bardzo atrakcyjny ptak – dudek, którego głos można usłyszeć wiosną i wczesnym latem rano. Skręcamy w prawo, w kierunku Jadowa drogą 636. Tuż za przejazdem kolejowym w miejscowości Rysie zbaczamy w prawo do Postolisk. Dojeżdżając do wsi, na wprost, widzimy okazały neogotycki kościół (2). Do 1916 roku był tu kościół drewniany, w którym 28 stycznia 1860 roku (akt chrztu nr 7) był chrzczony Wacław Sieroszewski. Makietę dawnego kościoła można zobaczyć w Społecznym Muzeum Ziemi Tłuszczańskiej (Tłuszcz, ul. Kościuszki 7). W kościele warto zwrócić uwagę na obraz Wilhelma Kotarbińskiego „Anioł na cmentarzu”, chrzcielnicę i ołtarz. Wracamy po śladach do skrzyżowania, następnie skręcamy w prawo. Na rozjeździe jedziemy z pierwszeństwem przejazdu, dalej mijamy cmentarz (3), na którym znajdują się nagrobki m.in. Jana Kielaka, Jana Pilińskiego – Adamowicza – twórców pierwszego polskojęzycznego pisma ludowego „Siewba”, Marjana Koskowskiego – właściciela dóbr Mokra Wieś, Wincentyny Karskiej – ostatniej właścicielki majątku w Chrzęsnem. Za cmentarzem skręcamy w lewo, następnie w pierwszą asfaltową w prawo. Dojeżdżamy do wsi Fiukały. Przy skrzyżowaniu ulic Nikodema Godlewskiego i Wodnej jest miejsce, gdzie do lat 70. stał okazały, drewniany dwór Nikodema Godlewskiego. Był to człowiek, który wspierał materialnie i organizacyjnie w czasie I wojny światowej walki o odzyskanie niepodległości. Ziemie dworu w Fiukałach sąsiadowały z majątkiem Sieroszewskich. Ziemianie utrzymywali ze sobą dobre stosunki sąsiedzkie i w związku z tym, często przebywał tu Wacław Sieroszewski. W tym miejscu zachował się staw, który znajdował się przy dworze. Wracamy i skręcamy w pierwszą w prawo. Jedziemy dalej prosto, a na skrzyżowaniu zbaczamy w lewo, do wsi Jarzębia Łąka. Następnie skręcamy w prawo i jedziemy cały czas ul. Długą. Przejeżdżamy przez przejazd szlaku kolejowego Tłuszcz-Ostrołęka. Jarzębia Łąką przed II wojną była miejscowością letniskową. Można tam znaleźć pozostałości przedwojennych willi i domków wypoczynkowych. Po ok. 1,8 km od przejazdu kolejowego dojeżdżamy do skrzyżowania, skręcamy w prawo. Po przejechaniu 800 m znajdujemy się w Dębinkach. Niegdyś własność Jana Sobieskiego, który tu przed przeniesieniem się do Wilanowa zamieszkiwał z rodziną (Biesiada Literacka 24/1909). Po prawej stronie widzimy zachowany starodrzew i zabudowania dworskie. Pałac zbudowano w pierwszej połowie XVIII wieku. Jednym z właścicieli był Jan Renard, ojciec chrzestny Cypriana Kamila Norwida, u którego późniejszy poeta zamieszkiwał. Pałac (5) w obecnym stanie został zbudowany w pierwszej połowie XIX wieku. Zniszczony w 1917 roku przebudowany w latach 1925 – 1926. Obecnie mieści się placówka opiekuńczo – wychowawcza. Dobra Dębinek sąsiadowały z majątkiem Sieroszewskich, zapewne Wacław Sieroszewski bywał i tu. Wracamy po śladach, ale nie skręcamy do Jarzębiej Łąki – jedziemy prosto. Dojeżdżamy do skrzyżowania w Wólce Kozłowskiej (gdzie po lewej stronie w najwyższym miejscu stał dwór W. Sieroszewskiego) z drogą 636. Skręcamy w prawo. Po ok. 1,5 km po prawej stronie mijamy szkołę, której w 2004 r. zostało nadane imię Wacława Sieroszewskiego. Mijamy skrzyżowanie do miejscowości Trojany jadąc prosto (zgodnie z pierwszeństwem przejazdu). Po ok. 1, 6 km, tuż za znakiem Kozły na łuku drogi, skręcamy w lewo, w drogę żwirową, którą jeździł Wacław Sieroszewski do majątku Józefy i Józefa Kurellów w Klembowie. Nie dojeżdżając do skrzyżowania, naprzeciw stojącego po lewej metalowego krzyża, stał murowany dwór Józefa Żymirskiego (6), w którym zapewne bywał W. Sieroszewski, a od 1871 r. dwór należał do Zygmunta Jachacego. Spadkobierca do dziś mieszka na tym miejscu. We wsi Krusze skręcamy w prawo i po ok. 800 m dojeżdżamy do skrzyżowania z drogą asfaltową. Skręcamy w lewo i jedziemy na południe. Przejeżdżamy przez przejazd Tłuszcz- Radzymin. Po ok. 2 km od przejazdu, ok. 300 m od rozwidlenia na Sitki, po lewej stronie, znajduje się miejsce, gdzie stał dwór (7). Dziś w tym miejscu jest drzewostan akacjowy. Dwór Józefostwo Kurellowie nabyli
w 1858 r. od Józefa Żymirskiego. W tym miejscu po upadku powstaniastyczniowego jakiś czas przebywał Wacław Sieroszewski, korzystającz gościnności właścicieli i razem z ich dziećmi uczył się. Kurellów stać było na zatrudnienie guwernantów. Po powstaniu styczniowym LeopoldSieroszewski został osadzony w X pawilonie Cytadeli Warszawskiej. Majątek Sieroszewskich został doprowadzony do ruiny, a ojciec Wacława Sieroszewskiego pociągnięty do odpowiedzialności politycznej(pamiętnik na str. 22). Wracamy do miejscowości Krusze. Tym razemnie skręcamy do Kozłów i Wólki Kozłowskiej, ale jedziemy przez wieś Krusze cały czas prosto aż asfalt przejdzie w drogę żwirową. Jedziemymijając dawne kopalnie żwiru dla kolei Warszawsko-Petersburskiej.Poruszamy się główną drogą żwirową, która w pewnym momencieprzechodzi w trasę biegnącą równolegle do torów Tłuszcz-Radzymin.W Tłuszczu przechodzi ona w ul. Mazowiecką. Jedziemy aż dostrzeżonego przejazdu PKP w Tłuszczu. Następnie skręcamy

ZDJĘCIA:

MAPA:

CIEKAWE PUNKTY:

• Dwór Franciszków
• Rezerwat Śliże
• Pozostałości cmentarzyka żydowskiego
• Kościół neogotycki pw. Św. Stanisława Biskupa w Postoliskach

Wyruszamy spod dworca PKP w Tłuszczu (1). Po lewej stronie, obok pawilonu handlowego, warto zobaczyć obelisk poświęcony pierwszej chłopskiej gazecie „Siewba”. Po prawej mijamy pomnik upamiętniający bohaterskie wydarzenia z czasów II wojny światowej, a później zabytkową wieżę ciśnień z 1912 r., którą wybudowano na potrzeby kolei warszawsko-petersburskiej. 150 metrów dalej, po prawej stronie warto odwiedzić Cmentarz Obrońców Ojczyzny 1920 r. jedziemy dalej, po lewej stronie mijamy targowisko miejskie i skręcamy w prawo na przejazd kolejowy, za którym skręcamy w lewo, w ul. Mazowiecką, prowadzącą równolegle do torów. Kierujemy się prosto, aż po lewej stronie pojawi się przejazd kolejowy. Przejeżdżamy przez niego i jedziemy prosto, następnie skręcamy w lewo, a za chwilę w prawo w ul. Przejazdową. Potem przed przejazdem kolejowym skręcamy w prawo w ul. Parkową, a potem w lewo przejeżdżając pomiędzy blokami. Jadąc prosto mijamy budynek przepompowni po lewej stronie. Następnie skręcamy w lewo w kierunku mostku nad rzeką Cienką. (Uwaga podczas roztopów i ulewnych deszczy mostek bywa zalany. Należy wtedy wrócić do ulicy Przejazdowej i dotrzeć do drogi 634). Jedziemy ścieżką wzdłuż torów, którą dojeżdżamy do ul. Rzecznej. Docieramy do przejazdu kolejowego, po lewej stronie mijamy przystanek PKP Jasienica Mazowiecka. Przejeżdżamy przez tory kolejowe i jedziemy prosto, a następnie skręcamy w prawo, w ul. Szkolną. Mijamy Straż Pożarną i Zespół Szkół. Na skrzyżowaniu jedziemy prosto wzdłuż kościoła parafii Narodzenia Pańskiego. Nawierzchnia trasy zmienia się w szutrową. Kierujemy się w stronę torów kolejowych, następnie jedziemy wzdłuż nich. Mijamy przejazd kolejowy, trzymając się dalej torów. Przy następnym przejeździe skręcamy w lewo, w stronę zabudowań miejscowości Jadwinin. Jedziemy prosto przez wieś, drogą asfaltową. Po chwili dojedziemy do ruchliwej wojewódzkiej drogi 634. Jedziemy nią w prawo w kierunku miejscowości Miąse. Mijamy po lewej stronie Zespół Szkół w Miąsem, po prawej kościół pw. Świętego Jana Chrzciciela. Dojeżdżamy do ronda, na którym skręcamy w prawo. Za około 200 m zjeżdżamy z drogi 634 w lewo, kierując się w stronę miejscowości Franciszków. Po około dwóch kilometrach asfaltowej trasy, wiodącej pośród malowniczych łąk i pól wjeżdżamy do Franciszkowa. Przejeżdżamy asfaltową drogą przez wieś, mijamy po prawej stronie kościół Św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny i dojeżdżamy do skrzyżowania. Na nim skręcamy w lewo, po prawej stronie mijając Dwór Franciszków (2) – doskonałe, kameralne miejsce na organizację wszelkiego rodzaju imprez okolicznościowych, szkoleń, konferencji, a także pikników i spotkań integracyjnych z atrakcjami w pięknym plenerze, w którym jest położony. Jedziemy cały czas prosto drogą asfaltową, przecinającą pola, dojeżdżając do miejscowości Jaźwie zaliczanej do najstarszych wiosek na terenie gminy Tłuszcz. Jej historia sięga XVI wieku a nazwa pochodzi od słowa „Jaźwiec”, co w języku staropolskim oznaczało borsuka. Na skrzyżowaniu ze znakiem STOP skręcamy w lewo, a po 200 metrach w pierwszą asfaltową drogę w prawo. Zostawiamy Jaźwie, jedziemy cały czas prosto w stronę miejscowości Grabów. Gdy ją miniemy docieramy do skrzyżowania z Traktem Napoleońskim. Początkowo nazwa tej drogi brzmiała trakt ciechanowski, a została zmieniona w roku 1812 kiedy tą właśnie drogą resztki armii Napoleona wycofały się spod Moskwy. Obecnie jest to ruchliwa, asfaltowa droga, na której musimy ustąpić pierwszeństwa. Skręcamy w prawo. Za około 500 metrów, po przejechaniu nad rowem z barierkami (rzeka Rynia) skręcamy w prawo, w żwirową drogę. Jedziemy prosto około 700 m, następnie na rozwidleniu skręcamy w lewo, w drogę prowadzącą przez las. Mijamy zabudowania wsi Rudniki. Jedziemy nadal prosto, mijamy rozjazd z dwiema kapliczkami i gdy miniemy wszystkie zabudowania, po prawej stronie za kilkadziesiąt metrów pojawi się leśna ścieżka. Warto w nią skręcić, gdyż za około 100 m, po prawej stronie, na skraju lasu znajduje się grób rodziny Beredów (3), zamordowanej w tym miejscu 23 lipca 1943 r. przez hitlerowskiego okupanta. Żołnierze zabili rodziców i brata Wacława Beredy, który był zaangażowany w działalność partyzancką.

Wracamy po śladach na drogę którą jechaliśmy od Rudników. Kierujemy się cały czas prosto, przez piaszczystą drogę. Dalej, po przejechaniu ponad kilometra, droga piaszczysta zmienia się w porośniętą trawą, która stanowi dojazd do pól. Nie zrażajcie, się jeszcze nie zabłądziliście. Niebawem dotrzecie do skrzyżowania z szutrową drogą, na którym trzeba skręcić w lewo. Jedziemy przez miejscowość Grabszczyzna. Dojeżdżamy do drogi asfaltowej i jedziemy nią prosto aż do momentu, gdy dojedziemy do drogi z pierwszeństwem przejazdu. Jedziemy prosto, ustępując pierwszeństwa. Zaraz za skrzyżowaniem i przystankiem autobusowym, w zagajniku znajdującym się po prawej stronie drogi znajduje się pochodząca z okresu II wojny światowej mogiła zamordowanych przez Niemców 12 partyzantów (4). Jest to duża płyta o wymiarach około 2,5 na 2 metry. Aby ją odnaleźć trzeba przedrzeć się kilkanaście metrów przez niewielki lasek. Jedziemy dalej asfaltową drogą prosto, aż do zakrętu, na którym skręcamy lewo, w kierunku lasu, mijając po prawej stronie kapliczkę. Jedziemy prosto piaszczystą drogą aż do miejscowości Sulejów. Na skrzyżowaniu z drogą asfaltową, wjeżdżamy na nią kierując się prosto asfaltem, mijamy po prawej stronie kościół pw. Świętej Trójcy. Na skrzyżowaniu jedziemy prosto, następnie za ok. 220 metrów zbaczamy w lewo. Na pierwszym skrzyżowaniu dróg asfaltowych i piaszczystej, tam gdzie drogowskaz w lewo kieruje nas do Wólki Sulejowskiej, skręcamy w prawo. Po chwili wjeżdżamy w las, a następnie, po kilku kilometrach, docieramy do drogi asfaltowej, w którą skręcamy w lewo. Nieco dalej, obok czerwonej tabliczki „Rezerwat Śliże” (5) podziwiać możemy torfowiskowy rezerwat utworzony w 1981 r. Przejeżdżając obok szlabanu, kierujemy się wprost ścieżką, po chwili zobaczymy po prawej jedno z dwóch jezior dystroficznych. By podjechać bliżej należy skręcić w pierwszą ścieżkę w prawo. Celem utworzenia tego, znajdującego się na terenie gminy Jadów, rezerwatu jest ochrona wymienionych wyżej, dwóch, zanikających zbiorników wodnych.

Gdy znajdziemy się z powrotem na ścieżce prowadzącej na wprost od szlabanu skręcamy w prawo i kontynuujemy trasę. Dojeżdżamy do zakrętu z bardziej utwardzoną nawierzchnią, na którą wjeżdżamy skręcając w prawo, w kierunku drogi asfaltowej. Po chwili wjeżdżamy na szosę nr 636. Skręcamy w prawo i jedziemy ok. 1,4 km. Po prawej stronie będzie stał znak informujący że za 100 m znajduje się cmentarz żydowski. Udając się ścieżką w las mijamy postawiony w 2012 r. symboliczny grób 96-letniej Żydówki emigrantki. Jadąc dalej, za chwilę dojedziemy do pozostałości cmentarza żydowskiego, gdzie leżą Żydzi zamordowani przez Niemców podczas likwidacji getta w 1942 r. (6). Na pozostałościach macew widać hebrajskie litery. Wracamy ścieżką własnymi śladami i skręcamy w lewo, w ruchliwą drogę asfaltową (636), którą przed chwilą jechaliśmy Trzymamy się tej drogi 6 km, aż do miejscowości Mokra Wieś. Tutaj, po prawej stronie mijamy stawy, które uwieczniał na swoich obrazach Władysław Podkowiński. Następnie gdzie skręcamy w lewo w ulicę Kameralną. Dojedziemy nią do torów kolejowych. Po prawej stronie za ok. 200 m znajduje się przystanek kolejowy Mokra Wieś, skąd możemy wyruszyć pociągiem. Jadąc dalej trasą za przejazdem skręcamy w prawo w drogę, która przechodzi w ul. Kasztelańską i jedziemy prosto w stronę Chrzęsnego. Na końcu ulicy podziwiać można odrestaurowany Pałac w Chrzęsnem, zbudowany w 1635 r. Skręcamy w prawo i jedziemy prosto, przez wieś. Miniemy po lewej stronie przystanek kolejowy Chrzęsne, skąd także możemy ruszyć pociągiem. Przejeżdżamy przez przejazd i kierujemy się prosto do miejscowości Postoliska mijając po prawej kościół w stylu neogotyckim, pw. Św. Stanisława Biskupa (7), wybudowany w latach 1913-1919. Na skrzyżowaniu dróg skręcamy w lewo, kierujemy się w stronę Tłuszcza. W centrum miasta po prawej stronie mamy dworzec kolejowy, gdzie znajduje się koniec, a zarazem początek naszej trasy.

ZDJĘCIA:

MAPA:

Mapa do pobrania w większym rozmiarze (format PDF):   ZOBACZ!

CIEKAWE PUNKTY:

• Rezerwat Dębina
• Wilcze Bagno
• Kapliczka upamiętniająca powstańców styczniowych
• Kościół klasycystyczny pw. Św. Klemensa w Klembowie
• Barokowy pałac w Woli Rasztwoskiej

Ruszamy spod stacji PKP w KLEMBOWIE (1) i kierujemy się ulicą Generała Franciszka Żymirskiego (po prawej stronie torów patrząc w stronę Warszawy). Po lewej stronie znajduje się poczta, a po prawej ciągnie się sosnowy las. Jedziemy ciągle prosto, rozkoszując się wszechobecnym zapachem sosen, aż docieramy do KLEMBOWA. Mijamy remizę Straży Pożarnej, przejeżdżamy mostem nad rzeką Cienką (2) wijącą się przez zielone morze traw i docieramy do widocznego z daleka kościoła klasycystycznego pw. Św. Klemensa (3), zbudowanego w latach 1823-1829 dzięki środkom gen. Franciszka Żymirskiego, którego prochy są złożone w kościele. W latach 1885-1894 świątynia była przebudowana według projektu W. Kamieńskiego. W środku ujrzymy piękny wystrój wnętrz (za który odpowiada artysta malarz Jan Molga z Warszawy), ołtarze, ambonę, chrzcielnicę i tron z XIX wieku, a także obraz Matki Bożej Klembowskiej z XVII wieku, przykryty srebrną suknią. Następnie kontynuujemy rajd ul. Generała Franciszka Żymirskiego. Mijamy szkołę i po chwili docieramy na cmentarz (4) z wieloma starymi mogiłami z XIX wieku (m.in. rodziny Maleczyńskich, rodziny Młockich, ks. Stanisława Zawadzkiego – dawnego proboszcza tutejszej parafii, Władysława Żymirskiego – dyrektora wileńskiej PKP). Za cmentarzem skręcamy w prawo w ul. Górczewską, a na rozwidleniu dróg skręcamy w lewo. Kierujemy się Górczewską w stronę MICHAŁOWA, na skrzyżowaniu skręcamy w lewo obok kapliczki (5), a następnie jedziemy piaszczysto-żwirową drogą cały czas prosto, nie skręcając w żadne zjazdy po lewej i po prawej. Wpierw jedziemy przez las, potem z niego wyjeżdżamy, wtedy droga odbija trochę na prawo (po prawej stronie będzie las, a po lewej łąki i pola). W końcu nasza droga połączy się z inną polną drogą, którą to dalej będziemy jechać. Jedziemy aż do lasu, przed nim mijamy zabudowania po prawej stronie, a droga skręca lekko w lewo. Jedziemy skrajem lasu. Mijamy po lewej gospodarstwo w polu, aby za chwilę wjechać już nieco w las, niedługo potem skręcamy w prawo w głąb lasu. Docieramy po chwili do kapliczki upamiętniającej powstańców styczniowych (6). Za kapliczką jest leśniczówka. Możemy tu odpocząć. Potem jedziemy nadal w tym samym kierunku, a na rozwidleniu ścieżek leśnych wybieramy tę po prawej stronie. W końcu wyjedziemy na drogę asfaltową (po lewej stronie będzie duży zakład przemysłowy) i kierujemy się dalej prosto (a jeśli wyjechalibyśmy wcześniejszą ścieżką, to pamiętamy, że po wyjechaniu z lasu kierujemy się w prawą stronę asfaltem). Przejeżdżamy przez przejazd kolejowy (gdy dojedziemy do torów nie będących przejazdem skręćmy w lewo), teraz droga prowadzi przez łąki i pola ogarniające horyzont. Wjeżdżamy do WOLI RASZTOWSKIEJ, po prawej stronie mijamy kościół, aż docieramy do ulicy Warszawskiej. Skręcamy w lewo, a potem za zakrętem jeszcze raz w lewo w ulicę Szkolną, gdzie widzimy już barokowy pałac (7), będący kiedyś siedzibą letnią króla Jana III Sobieskiego. W 1675 roku został podarowany rodzinie Chrzanowski za obronę Trembowli przed armią turecko-tatarską. Budynek uległ zniszczeniu podczas II wojny światowej, a następnie rekonstruowano go w 1951-1953 roku. Teraz mieści się tam szkoła. Po zaczerpnięciu oddechu wracamy po śladach, mijamy drogę, z której wyjechaliśmy na ulicę Warszawską, jedziemy prosto, a następnie skręcamy w prawo w ulicę Pokoje (8). Kierujemy się cały czas prosto, przekraczamy przejazd kolejowy, a za nim na rozwidleniu dróg wybieramy tą po prawej stronie. Docieramy do lasku, droga skręca lekko w prawo. Wjeżdżamy z lasku, mijamy zabudowania po lewej stronie i za nimi skręcamy w lewo. Jedziemy prosto i skręcamy w trzecią drogę w prawo, którą wyjeżdżamy obok cmentarza w KLEMBOWIE (gdy skręcimy we wcześniejszą drogę kierujemy się w lewo obok cmentarza). Skręcamy w lewo, mijamy szkołę, kościół, most na rzece Cienkiej, a za remizą strażacką skręcamy w ulicę Strażacką, która potem przechodzi w Przejazdową. Niedaleko przejazdu kolejowego po lewej stronie można dostrzec ciekawy ogródek, z masą drewnianych figurek, wozów, chatek (9). Przekraczamy przejazd kolejowy i dalej jedziemy Przejazdową. Wjeżdżamy do LIPKI, teraz warto popatrzeć w górę na drzewa, aby dostrzec bocianie gniazda, przy odrobinie szczęścia razem z lokatorami. Następnie wzdłuż Przejazdowej płynie równolegle jedna z odnóg rzeki Rządzy, na której umieszczone są liczne mostki, więc można zejść z roweru i odpocząć na jednym z nich, spoglądając na wolno płynąca wodę i charakterystyczną dla obszarów wokół Rządzy roślinność (10). Po chwili błogości na mostku wsiadamy na rower i jedziemy dalej Przejazdową, aż docieramy do przecinającej ją Wołomińskiej, skręcamy w lewo i jedziemy cały czas prosto (na skrzyżowaniu również prosto). Po drodze mijamy szkołę w OSTRÓWKU, za nią skręcamy w prawo w ulicę Lachmana, którą docieramy do drewnianej bramy z napisem WITAMY. Wjeżdżamy na ścieżkę edukacyjną utworzoną na skraju rezerwatu Dębina (11), najstarszego i największego rezerwatu na terenie Powiatu Wołomińskiego. Po drodze czekają nas liczne atrakcje przyrodnicze (m.in. pomosty wijące się przez podmokły teren). Wytyczoną trasą docieramy na skraj Ostrówka, gdzie ulica Warszawska krzyżuje się z Leśną. Przed nami po prawej stronie jest parking i szlaban chronicy wjazdu na Wilcze Bagno, a za nami drewniana brama. Mijamy szlaban i jedziemy prosto leśną dróżką nad Wilcze Bagno (12). Podziwiamy widoki i odpoczywamy, a potem wracamy po śladach do szlabanu, przekraczamy go i jedziemy prosto ulicą Leśną. Po prawej stronie możemy podziwiać rezerwat Dębina z wiekowym dębami szypułkowymi. Na moment zjeżdżamy z ulicy Leśnej w prawo w ulicę św. Faustyny Kowalskiej (dawniej Ogrodową), aby odwiedzić dom (13), w którym święta pracowała jako pomoc domowa. Po tej historycznej wizycie wracamy po śladach na ulice Leśną i kontynuujemy nasz rajd wzdłuż rezerwatu Dębina (14). Ulicą Leśną docieramy do ulicy Kolejowej, gdzie skręcamy w prawo (po lewej stronie jest mała kapliczka). Zaraz po wyjechaniu na ulicę Kolejową po lewej stronie możemy dostrzec pomnik (15) postawiony w miejscu, gdzie znajdował się obóz NKWD, z którego w listopadzie 1944 wywieziono żołnierzy AK. Jedziemy dalej Kolejową, tuż przed przejazdem kolejowym po prawej stronie mijamy uroczą brzezinę (16) i tu kończy się trasa „Historii i przyrody”.

ZDJĘCIA:

 MAPA:

CIEKAWE PUNKTY:

• Mostek szczęścia w Rudnikach
• Ekopunkt w Katach Czernickich – stara leśniczówka i dworek
• Mogiła Zbiorowa Powstańców z 1863 r. w Kątach Wielgich
• Kościół w Urlach z charakterystycznymi, drewnianymi figurkami

Ze stacji kolejowej w Urlach, jedziemy w kierunku Borzym. W tym celu z peronu zjeżdżamy w lewo w asfaltową drogę. Jadąc nią docieramy do skrzyżowania, na którym ponownie skręcamy w lewo. Skręcamy dwukrotnie w prawo wjeżdżając na piaszczystą drogę, z której ponownie skręcamy w prawo, jadąc w stronę dobywającego się odgłosu pawia. Dojechaliśmy do pierwszego EKOPUNKTU w Borzymach. Znajduje się tam Mini Zoo  oraz altanki, gdzie można odpocząć i miło spędzić czas, a dzieci mogą pobawić się na małym placu zabaw. Warto też przyjrzeć się drewnianym rzeźbom, umieszczonym wokół budynku  kościoła. Wracamy tą samą drogą. Po drodze należy skręcić w lewo, by dojechać z powrotem do ulicy, na której skręcamy w prawo. Dalej kierujemy się na wprost, nie skręcając tak jak prowadzi nas asfalt. Jedziemy prosto na utwardzoną, piaskową drogę, następnie w prawo i wyjeżdżamy w lewo na drogę asfaltową w kierunku Jadowa. Kiedy dotrzemy do ul. Poniatowskiego, skręcamy w prawo i wyjeżdżamy z Jadowa. Docieramy do skrzyżowania na Sulejów, gdzie skręcamy w lewo w drogę piaskową Dojeżdżamy do wsi Dzierżanów i kierujemy się  tą samą drogą do skrzyżowania. Po lewej stronie będzie niewielka kapliczka z białej cegły. Skręcamy w drogę po lewej (jadąc będziemy mijać kapliczkę z prawej strony). Jedziemy do skrzyżowania  z drogą asfaltową (wieś Piaski), gdzie skręcamy w prawo. Dojeżdżamy do wsi Wujówka, gdzie skręcamy w lewo w żwirową drogę obok kapliczki Uwaga! Będziemy mijać skręt w lewo, który nie będzie jeszcze na terenie wsi Wujówka, trzeba uważać, by nie zboczyć z trasy za wcześnie. Jedziemy cały czas tą drogą, aż do wsi Równe. Wjeżdżamy na ulicę, kierując się na wprost. Za budynkiem Straży Pożarnej skręcamy w prawo, a za terenem boiska w lewo i wjeżdżamy na teren Domu Dziecka , to drugi EKOPUNKT na naszej trasie. Znajduje się tam ścieżka edukacyjna o tematyce ekologicznej i kilka altanek, gdzie można odpocząć. Następnie wyjeżdżamy na drogę asfaltową i za budynkiem straży skręcamy w lewo, jedziemy drogą asfaltową i tuż za lekkim zakrętem skręcamy w lewo(obok zakrętu , po prawej stronie jest drewniana tablica informacyjna) w drogę żwirową. Na końcu tej drogi skręcamy w lewo i jedziemy przez las (możliwe że będzie trzeba prowadzić rower). Kiedy miniemy ten las, skręcamy w lewo w kierunku budynków gospodarczych i dojeżdżamy do trasy numer 50. Należy zachować ostrożność, ponieważ na ulicy panuje duży ruch. Skręcamy w lewo za przystankiem autobusowym. Docieramy do Kątów Czernickich i ostatniego EKOPUNKTU. Warto tu zobaczyć starą leśniczówkę oraz dworek, w którym wg legendy pisała wiersze Maria Konopnicka. Wracamy na drogę żwirową, którą jechaliśmy do trasy nr 50 i na skrzyżowaniu przy lesie skręcamy w lewo w piaszczystą drogę (możliwe że będziemy prowadzić rower) i jedziemy prosto do skrzyżowania (pierwsze skrzyżowanie 4 dróg piaszczystych) i skręcamy w prawo. Jedziemy cały czas prosto aż dotrzemy do drogi asfaltowej Kierujemy się tą drogą w kierunku wsi do skrzyżowania (po drugiej stronie będzie kapliczka) i skręcamy w prawo. Przejeżdżamy przez wieś Kąty-Wielgi (niedaleko w lesie jest Mogiła Zbiorowa Powstańców z 1863 r.) oraz Rudniki. Dalej dotrzemy do zakrętu i małego mostu zwanego Mostkiem Szczęścia, przez który przejeżdżamy i jedziemy dalej obok lasu. Kontynuujemy podróż tą drogą (po drodze mijamy las, gdzie można spotkać zające i sarny) i docieramy do wsi Kury. Wyjeżdżamy na główną drogę asfaltową ( na skrzyżowaniu w prawo) i na rondzie kierujemy się na Tłuszcz (3 zjazd). Jedziemy cały czas prosto mijając po drodze wsi Stryjki, Dzięcioły, Pólko. Dojeżdżamy na skrzyżowanie z ulicą Długą, skręcamy w prawo i jedziemy prosto. Za cmentarzem skręcamy w lewo w ulicę Szkolną i za budynkiem Urzędu Miasta w lewo w kierunku Stacji Kolejowej.

ZDJĘCIA:

MAPA: (w Endomondo )

Mapa do pobrania  (format PDF)   Zobacz!

CIEKAWE PUNKTY:

• Mostek szczęścia w Rudnikach
• 300-letnie dęby przy szkole w Stryjkach
• Mogiły Powstańców Poległych w 1863, 1864 r. w Boruczy

OPIS:

Ruszamy spod Stacji PKP w Tłuszczu i przy wyeksponowanej na kopcu małej lokomotywie, skręcamy w lewo w ul. Kościuszki. Po lewej stronie mijamy Stołeczne Muzeum Ziemi Tłuszczańskiej, do którego warto wstąpić, Abu bliżej poznać lokalną historię. Dojeżdżamy do Stadionu Miejskiego i skręcamy w lewo. Ulicą Racławicką wyjeżdżamy z Tłuszcza. W miejscowości DZIĘCIOŁY skręcamy w prawo w ul. Irysową i dojeżdżamy pod świetlicę wiejską, gdzie można odpocząć na ławkach przy placu zabaw. Z ul. Irysowej skręcamy w lewo, następnie w prawo i ponownie jesteśmy na głównej trasie do STRYJEK, gdzie przy szkole zobaczymy dęby liczące przeszło 300 lat! Na rondzie w miejscowości KURY skręcamy w prawo, a następnie w lewo, w pierwszą piaszczystą drogę (przy przepuście). Mijamy mostek i wjeżdżamy do lasu (tam na rozwidleniu w prawo). W RUDNIKACH mijamy kapliczkę z wyrytym krzyżem i podpisem „W tym znaku zwyciężysz 313-1913”. (Tu ciekawostka: napis na tabliczce odnosi się do wizji Konstantyna Wielkiego, którą miał przed jedną z bitew. Choć nie był jeszcze wówczas chrześcijaninem, prosił Boga o pomoc w pokonaniu przeciwnika. Ujrzał wtedy na niebie świetlisty krzyż, otoczony napisem: „Pod tym znakiem zwyciężysz”. Konstantyn umieścił krzyż na swoim sztandarze i… odniósł zwycięstwo. Następnie wydał edykt mediolański, dający swobodę wyznania chrześcijanom, a kilka dni przed śmiercią w 337 roku sam przyjął chrzest). Jadąc dalej, po prawej, miniemy gospodarstwo, w którym hodowane są dzikie świnie (mimo groźnej nazwy są spokojne i bardzo zainteresowane przejezdnymi). Następnie droga powiedzie nas przez las i pola, zakręci w prawo i w okolicy rzeki przejdzie w asfalt. Nad rzeczką znajduje się mostek szczęścia i obowiązkowo należy tam wrzucić do wody grosik na szczęście! Pokonujemy mostek i jedziemy prosto, aż skończy się asfalt i wieś Rudniki. Przy tej drodze, na styku dwóch gmin, po lewej stronie mijamy kapliczkę z 1905 r., z tajemniczymi inicjałami „Zd. Jer. Zygłom”. Przejeżdżamy przez KĄTY – WIELGI (gm. Strachówka). Na pięknych łąkach można chwilkę odpocząć i posilić się. Za nami już połowa trasy! Jedziemy ciągle prosto utwardzaną piaszczystą drogą, aż zacznie się asfalt. Na rozdrożu, którego strzeże pobielana kapliczka, skręcamy w prawo do BORUCZY. Tuż za mostkiem, po lewej, zobaczymy spalony dom, po którym zachował się tylko fragment pieca i osmalone rowery wywieszone na płocie. Jedziemy dalej prosto, aż do znaków kierujących nas do „Mogił Powstańców Poległych w 1863, 1864 r”. Pomnik upamiętniający ofiary znajduje się w lesie (na prawo od polanki). Wracamy po śladach. Po wyjściu z lasu skręcamy w lewo. Po chwili asfalt się kończy, a utwardzana droga zacznie się robić całkiem piaszczysta – to znak, ż dotarliśmy na odcinek trasy zwany „pustynią”. Miejscami trzeba będzie prowadzić rowery. Dookoła, między drzewami, rozciągają się suche wrzosowiska. Gdy dotrzemy do JAŹWIA, w pierwszą asfaltową ulicę, przy sklepie, skręcamy w prawo, kierując się do FRANCISZKOWA. Droga wiedzie przez pola i łąki. Po lewej widzimy Dwór Franciszków i zaraz na nim skręcamy w prawo, do wsi. Po lewej mijamy kościół pw. Św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny i jedziemy cały czas drogą asfaltową, która w MIĄSEM łączy się z ruchliwą drogą wojewódzką 634 (skręcamy w prawo na Wólkę Kozłowską, dalej na rondzie w lewo). Przejeżdżając przez Miąse, po lewej stronie mijamy kościół pw. Św. Jana Chrzciciela. Jadąc dalej tą drogą możemy wrócić do TŁUSZCZA (ok. 5 km), albo zjechać na ostrym zakręcie w lewo, do JADWININA. Przejeżdżamy przez wieś, a gdy kończy się asfalt dojeżdżamy do torów i przed przejazdem kolejowym skręcamy w prawo. Jedziemy cały czas wzdłuż torów, aż miniemy górujący nad polami kościół pw. Narodzenia Pańskiego w JASIENICY. Następnie mijamy szkołę i skręcamy w lewo w ul. Centralną, gdzie kierujemy się na metę trasy, czyli do stacji PKP.

ZDJĘCIA:

W PUSTYNI I W PUSZCZY – MAPA INTERAKTYWNA (kliknij na wybrany punkt, aby dowiedzieć się więcej)

Zobacz mape w większym rozmiarze KLIK

 CIEKAWE PUNKTY:

• Neogotycki kościół w Postoliskach
• Pałace w Dębinkach i w Chrzęsnem
• Zabytkowa wieża ciśnień z 1912 r.

OPIS:

Ruszamy spod Stacji PKP w Tłuszczu i kierujemy się w lewą stronę ulicą Warszawską. Przed budynkiem Urzędu Miejskiego skręcamy w prawo i zaraz w lewo, w ulicę Szkolną. Po lewej stronie mijamy Komisariat Policji, po prawej Centrum Kultury. Przecinamy prosto skrzyżowanie, ulica Szkolna przechodzi w Kościelną. Po lewej stronie mijamy szkołę wybudowaną w 1960 roku. Przejeżdżamy obok kościoła pw. Przemienienia Pańskiego i udajemy się cały czas prosto. Przy cmentarzu, na skrzyżowaniu, skręcamy w lewo w ulicę Długą i od razu w prawo w ul. Armii Krajowej. Po prawej stronie mijamy miejsce wypoczynku i rekreacji Długa. Jedziemy dalej prosto, skręcamy w lewo razem z drogą i odbijamy w prawo w ulicę Szarych szeregów, która prowadzi nas do miejscowości WILCZENIEC. Na rozwidleniu dróg, gdy dojedziemy do lasu, skręcamy w lewo w drogą gruntową. Wiedzie nas ona przez las, a później łąki – nad którymi króluje strzelista wieża kościoła w Postoliskach. Wjeżdżamy ulicą Borówkową do CHRZĘSNEGO. Na skrzyżowaniu kierujemy się w lewo, przejeżdżamy przez przejazd kolejowy. Wjeżdżamy do POSTOLISK, gdzie warto zobaczyć wspomniany kościół neogotycki pw. Św. Stanisława Biskupa, wybudowany w latach 1913 – 1919 (proj. Hugon Kudera). W kościele zobaczymy dziewiętnastowieczny, symboliczny obraz „Anioł cmentarny” autorstwa Wilhelma Kotarbińskiego, zabytkowe drewniane ołtarze, konfesjonał, chrzcielnicę. Po wyjściu z kościoła, przy głównym skrzyżowaniu, znajdziemy głaz upamiętniający zrzut Cichociemnych w marcu 1942 r. Wracamy po śladach do CHCRZĘSNEGO. Ulicą Wincentyny Karskiej (mijając zabytkowe kapliczki, remizę strażacką i jedyny zachowany czworak w okolicy) dojeżdżamy do Pałacu w Chrzęsnem. Ten późnorenesansowy budynek pochodzi z XVII wieku i jest uznawany za najcenniejszy świecki zabytek na terenie powiatu wołomińskiego. Otoczony starymi dębami i kasztanowcami, znany jest m.in. z tego, że jakiś czas gościł tu malarz Władysław Podkowiński. Gdy już odpoczniemy w cieniu starych, parkowych drzew, przy pałacu skręcamy w lewo i jedziemy asfaltową drogą wśród pól i łąk. Wjeżdżamy do ZALESIA. Dojeżdżamy do niestrzeżonego przejazdu kolejowego (po lewej stronie stacja PKP Mokra Wieś). Za przejazdem skręcamy w pierwszą asfaltową ulicą w lewo i wjeżdżamy do miejscowości SZYMANÓWEK. Jedziemy prosto przez wieś. Gdy droga asfaltowa skręca w prawo, my jedziemy prosto, kierując się do lasu. W ten sposób dojeżdżamy do (dość ruchliwej) drogi 636, w którą skręcamy w lewo. Wjeżdżamy ponownie do POSTOLISK, tym razem od innej strony. Po lewej stronie, przy skrzyżowaniu, zobaczymy cmentarz. Warto spędzić tu kilka chwil w poszukiwaniu starych grobów. Wchodząc przez środkową bramę i idąc w kierunku dwóch najwyższych drzew, pod którymi widać figurę Jezusa niosącego krzyż, odnajdziemy najstarsze pomniki (m.in. Jana Kielaka, Jana Pilińskiego – Adamowicza – twórców pisma „Siewba”, Marjana Koskowskiego – właściciela dóbr Mokra Wieś, Wincentyny Karskiej – ostatniej właścicielki majątku w Chrzęsnem). Następnie wracamy na trasę, skręcamy w lewo w drogę 636, w stronę Woli Rasztowskiej. Gdy po lewej stronie miniemy przystanek autobusowy, skręcamy w prawo, w drogę asfaltową, w kierunku miejscowości FIUKAŁY. Skręcamy w lewo w ulicę Rusałki. Wjeżdżamy do JARZĘBIEJ ŁĄKI. Na skrzyżowaniu skręcamy w lewo, w ul. Zjazdową. Dojeżdżamy do ulicy Długiej, w którą skręcamy w prawo i jedziemy przez cała Jarzębią Łąkę. Wjeżdżamy do DĘBINEK (gm. Zabrodzie) i na skrzyżowaniu skręcamy w prawo. Jedziemy drogą asfaltową, po prawej stronie mijamy betonowe ogrodzenie i dojeżdżamy do bramy wjazdowej prowadzącej do pałacu klasycystycznego, pochodzącego z pierwszej połowy XVIII wieku, Pałac zbudowano dla Jana Renarda, ojca chrzestnego Cypriana Kamila Norwida. Otacza go zabytkowy park z zachowanymi okazami starodrzewu. Waty spędzić tu chwilę i odszukać także zabytkową kapliczkę i grób F. Reszke, żołnierza AK. Obecnie w pałacu mieści się placówka opiekuńczo – wychowawcza. Wracamy tą samą drogą, która przyjechaliśmy, nie skręcamy jednak do Jarzębiej Łąki, tylko jedziemy prosto. Po prawej stronie mijamy ukrytą wśród drzew kilkunastometrową hałdę – pozostałość po zamkniętym składowisku odpadów komunalnych. Wjeżdżamy do WÓLKI KOZŁOWSKIEJ – miejscowości, w której urodził się pisarz Wacław Sieroszewski. Przejeżdżamy prosto przez skrzyżowanie i kierujemy się do Tłuszcza drogą 634. Za ostrym zakrętem w prawo, kierując się zgodnie z oznaczeniem (tablica informacyjna), zjeżdżamy w lewo, do lasu – w stronę miejsca straceń z czasów II wojny światowej. W lesie cały czas trzymamy się głównej ścieżki – na rozwidleniu dróg jedziemy prosto, dalej skręcamy w prawo. Na niewielkim wzniesieniu po lewej stronie znajduje się pomnik ku czci straconych w czasach okupacji hitlerowskiej. Wracamy po śladach na główną drogę i wjeżdżamy do TŁUSZCZA. Po prawej stronie mijamy kościół pw. Błogosławionych Męczenników Podlaskich z charakterystyczną figurą Jezusa Chrystusa i skręcamy w lewo w ulicę Nową. Jedziemy prosto, aż do skrzyżowania z ulicą Przyzakładową, w którą skręcamy w prawo. Po lewej stronie mijamy miejsce wypoczynku i rekreacji Kolejowa. Skręcamy w prawo w ulicę Poprzeczną i następnie w lewo w ulicę Słowackiego. Dojeżdżamy do rampy kolejowej i jedziemy nią w prawo. Po drugiej stronie torów widzimy zabytkową wieżę ciśnień z 1912 r., którą wybudowano na potrzeby kolei warszawsko – petersburskiej. W wieży znajdował się olbrzymi zbiornik, który zapewniał właściwe ciśnienie wody niezbędnej do funkcjonowania parowozów. Rampa przechodzi w ulicę Kolejową, którą dojedziemy ponownie do drogi 634. Przy szkole skręcamy w lewo i kierujemy się na strzeżony przejazd kolejowy. Z przejazdu skręcamy w lewo, do miasta. Jedziemy ulica Warszawska i mijamy po lewej stronie Cmentarz Obrońców Ojczyzny 1920 r. oraz – tym razem z bliska – wieżę ciśnień. Jedziemy dalej prosto i po lewej stronie mijamy wyeksponowaną na kopcu lokomotywę, mającą przypominać związki Tłuszcza z koleją oraz pomnik upamiętniający bohaterskie wydarzenia z czasów II wojny światowej (m.in. opanowanie bez walki Tłuszcza i okolic przez zgrupowanie Armii Krajowej w czasie akcji „Burza”, a także walkę z niemieckim pociągiem pancernym, który przez kompanie por. Wierzby i por. Mirosława Wyszyńskiego „Dołhuna” został zmuszony do odwrotu). Następnie dojeżdżamy do stacji PKP w TŁUSZCZU, gdzie kończy się trasa „Wehikuł czasu”.   

ZDJĘCIA:

 MAPA INTERAKTYWNA: (kliknij na wybrany punkt, aby dowiedzieć się więcej)

Pokaż mape w większym rozmiarze Wehikuł Czasu

CIEKAWE PUNKTY:

• Miejsce straceń z czasów II wojny światowej
• Stawy w miejscowości Rysie
• Kapliczka z 1926 roku
• Stawy w Mokrej Wsi

OPIS:

Ruszamy spod Stacji PKP w Tłuszczu i kierujemy się w prawo ulicą Warszawską. Po lewej stronie, obok pawilonu handlowego, warto zobaczyć obelisk poświęcony pierwszej chłopskiej gazecie „Siewba” (wydawanej w Tłuszczu w latach 1906 – 1908 przez Związek Młodej Polski Ludowej i zamkniętej przez władze rosyjskie). Po prawej stronie mijamy pomnik upamiętniający bohaterskie wydarzenia z czasów II wojny światowej (m.in. opanowanie bez walki Tłuszcza i okolic przez zgrupowanie Armii Krajowej w czasie akcji „Burza”, a także walkę z niemieckim pociągiem pancernym, który przez kompanie por. Wierzby i por. Mirosława Wyszyńskiego „Dołhuna” został zmuszony do odwrotu), a później zabytkową wieże ciśnień z 1912 r., którą wybudowano na potrzeby kolei warszawsko-petersburskiej. W wieży znajdował się olbrzymi zbiornik, który zapewniał właściwe ciśnienie wody niezbędnej do funkcjonowanie parowozów. Kilkaset metrów dalej, po prawej stronie warto odwiedzić Cmentarz Obrońców Ojczyzny 1920 r. Jedziemy dalej, po prawej stronie mijamy targowisko miejskie i skręcamy w prawo na przejazd kolejowy. Będąc na przejeździe skręcamy w lewo, kierując się na ścieżkę biegnącą między torami kolejowymi. Jedziemy nią dalej prosto, aż do skrzyżowania z ulicą Przejazdową, w którą skręcamy w prawo. Po prawej stronie mijamy miejsce wypoczynku i rekreacji Borki, gdzie można na chwilę zatrzymać się z dziećmi. Jedziemy dalej prosto, następnie skręcamy w lewo w ul. Szeroką i zaraz w prawo, kierując się na niestrzeżony przejazd kolejowy. Za przejazdem skręcamy w prawo i jedziemy wzdłuż torów ulicą Mazowiecką. Dojeżdżamy do skrzyżowania przy przejeździe kolejowym z drogą 634, na którym kierujemy się prosto w stronę Wólki Kozłowskiej. Jadąc dalej, po lewej stronie mijamy kościół pw. Błogosławionych Męczenników Podlaskich z charakterystyczną figurą Chrystusa inspirowaną pomnikiem Chrystusa Zbawiciela w brazylijskim Rio de Janeiro. Jedziemy dalej drogą 634 do momentu, gdy zobaczymy drogowskaz kierujący nas w prawo, do lasu, na miejsce straceń z okresu II wojny światowej. W lesie cały czas trzymamy się głównej ścieżki – na rozwidleniu dróg jedziemy prosto, dalej skręcając w prawo. Na niewielkim wzniesieniu po lewej stronie znajduje się pomnik ku czci osób straconych w czasach okupacji hitlerowskiej. Ruszamy dalej, mając pomnik po lewej stronie dojeżdżamy do niewielkiej polany, tam skręcamy po skosie w prawo i na pierwszym przecięciu leśnych ścieżek skręcamy w prawo – w drogę, która wiedzie nas na niewielkie wzniesienie. Następnie skręcamy w lewo i skrajem lasu jedziemy aż do zabudowań. Przecinamy ruchliwą drogę wojewódzką. Znajdujemy się w miejscowości RYSIE. Po obu stronach drogi obserwujemy malownicze bagienne rozlewiska. Gdy skończy się asfalt, na rozwidleniu skręcamy w prawo. Leśny dukt stopniowo zamienia się w ulicą Zjazdową, którą wjeżdżamy do JARZĘBIEJ ŁĄKI. Na skrzyżowaniu z drogą asfaltową skręcamy w prawo i po chwili w lewo, w ulicę Kolejową. Przejeżdżamy przez niestrzeżony przejazd kolejowy i wjeżdżamy do miejscowości WAGAN. Na skrzyżowaniu skręcamy w prawo i jedziemy prosto aż  do rozjazdu, gdzie droga asfaltowa skręca w prawo. Tam zjeżdżamy prosto, na drogą gruntową. Jedziemy długą, malowniczą ścieżką przez pola i lasy. Na rozdrożu skręcamy w lewo. Dojeżdżamy do drogi asfaltowej w pobliżu wsi WAGANKA, skręcamy w prawo. Na skrzyżowaniu obok tablicy z informacją, że jesteśmy na granicy z gminą Zabrodzie, przejeżdżamy prosto. Dalej jedziemy drogą przez miejscowości BRZEZINÓW i MARIANÓW. Tam mijamy gospodarstwo agroturystyczne, przy którym gospodarze zorganizowali mini zoo. Przejeżdżamy prosto przy budynku szkoły, następnie skręcamy w prawo w ulicę Jesionową – już jesteśmy w MOKREJ WSI. Dalej skręcamy w lewo w stronę JADOWA (droga 636). Po lewej stronie warto zrobić sobie postój przy stawach, których piękno urzekło malarza Władysława Podkowińskiego. Wyjeżdżamy z powrotem na drogą 636 kierując się w prawo. Na skrzyżowaniu, przy stacji auto gazu skręcamy w lewo w ulicę Kameralną. Tuż przed przejazdem kolejowym skręcamy w prawo w leszową drogę, która doprowadzi nas do końca trasy „Familijnej”, czyli do peronów w Mokrej Wsi (uwaga – na tej stacji kolejowej nie ma kasy biletowej – bilety trzeba zakupić w pociągu).

ZDJĘCIA:

 MAPA INTERAKTYWNA (kliknij na wybrany punkt, aby dowiedzieć się więcej)

Pokaż mape w większym rozmiarze Familijna

OPIS:

Śliże to rezerwat fitocenotyczny położony w obrębie Łochów na terenie Leśnictwa Urle. Powstał w 1981 roku i zajmuje powierzchnię 44,29 ha. Centralną częścią rezerwatu są dwa jeziorka dystroficzne charakteryzujące się ograniczoną produktywnością i niedostatkiem substancji pokarmowych oraz bogactwem substancji próchnicznych. Zachowanie w naturalnym kształcie tych jeziorek jest podstawowym celem ochronnym tego rezerwatu. Wody jeziorek otoczone są pasem torfowiska z wyraźną sukcesją brzozy. W rezerwacie wyróżniono wiele gatunków roślin rzadkich i chronionych, rosną tam: grzybienie białe, rosiczka okrągłolistna, grzybieńczyk wodny, widłak jałowcowaty, kalina koralowa, konwalia majowa, bagno zwyczajne i brzoza czarna. Na terenie rezerwatu występuje piżmak, gniazduje łabędź niemy, dzikie kaczki. (Opis ze strony: Nadleśnictwo Łochów)

ZDJĘCIA:

MAPA:

Zobacz interaktywną mapę w większym rozmiarze KLIK